Er komt iets leuks aan deze zomer, woon je in de buurt van Varik?
Zet dan deze datum in je agenda!
Ja, hier is hij dan, de trui voor Fleur is af. Verbazingwekkend hoeveel tijd er soms in een halsboordje gaat zitten. Al heb ik wel een goede hulp, Sjef steekt geen poot uit, hij kijkt met één oog toe.
Een badje met Eucelan, daar wordt het breiwerk mooi gelijkmatig van.
De halsboord is gelijk aan de voor- en achterkant, zo kan je nog eens wisselen.
Het idee voor deze trui komt uit “52 Weeks of easy knits”, garen komt bij de leuke wolwinkel de Grebbestee vandaan.
Weer een schilderij af, maar wanneer stop je met het schilderen van een schilderij?
De opdracht was om een sepia foto te schilderen in een bepaalde stijl, in dit geval pointillisme. Nu ben ik dat halverwege een klein beetje uit het ook verloren, maar dat mag de pret niet drukken.
Dit is het geworden:
De sepia foto:
De schilderstijl:
Dit is een pointillistisch schilderij van de Belgische kunstenaar Robert Colot.
De stappen:
Heel leuk om te doen, maar wat zijn gezichten moeilijk om te schilderen. Voor het volgende schilderij kan ik los gaan op 12 gezichtjes, die niet helemaal in detail zullen worden geschilderd en ook niet in de pointillistische stijl. Wordt vervolgd!
Een stapeltje verjaardagskaarten gemaakt, ik had ook helemaal niets meer op voorraad.
Inmiddels zijn er al een paar op de post gegaan. Een soort van goed voornemen om dit jaar vaker een kaartje te sturen. Want zeg nu zelf, echte post is toch veel leuker?
De inspiratie komt het het boek ‘52 Weeks of Easy Knits’, dit truitje met de naam Palette.
Het is een kort truitje met een v-hals, het wordt overlangs gebreid. Fleur wilde graag lange mouwen, en het garen wijkt ook af van het gebruikte garen uit het boek, dus het is een beetje improviseren.
Breiwerkje 2: volgens mij heb ik er nooit over geblogd, over deze trui. Toch heb ik hem al meer dan een jaar en dit garen draagt heerlijk, niet te warm, een mooie mix van linnen en katoen. Ik kocht het garen in Denemarken, een souveniertje. Eén dingetje, de trui werd met het dragen een beetje wijder en korter.
Ik bleek nog een halve bol van de petrolachtige kleur te hebben en tornde de onderkant van de trui uit elkaar. Een draad net boven de boord trok ik eruit en zette de steken op de naald.
Het was een beetje uitvogelen hoe ik zou uitkomen, het simpele patroontje van de streepjes wilde ik laten terug komen en ik wilde het grijze garen helemaal op gebruiken. Je ziet het verschil tussen het oude en nieuwe breiwerk goed op de foto.
Na een badje met Eucelan (echt wonderspul!) ziet het er dan zo uit:
Inmiddels staan er 4 breiwerkjes en 4 haakwerkjes op de pennen en naalden.
En tipje van de sluier, een vestje voor mijzelf. Jaren geleden kocht ik bij Selden Sa de ecru wol voor een stoere kabeltrui. Inmiddels blijkt dat kabels breien niet mijn ding is. Sommige dingen halen mijn blog niet, het proeflapje is inmiddels uitgehaald. Wat een crime, dat is niet ontspannend breien en fouten zijn niet makkelijk te herstellen.
Een andere bestemming voor de wol zoeken. Bij de Grebbestee in Achterberg lag er een boekje met de titel ‘Vesten breien’ en hing dit ontwerp aan een hangertje. Leuk kort model, raglan mouwen, mooie inbrei rand. De ecru wol werd gecombineerd met een ander merk tweed achtige wol in donkergroen. Het begin is er!