Linnen tas 3.0

Twee vriendinnen van mijn zus Vivian wilden graag net zo'n tas als ik een poosje geleden voor haar maakte. Dat kan natuurlijk, maar het worden niet identieke tassen, want twee keer hetzelfde maken, dat kan ik dus niet hè.

Eline was zo lief om mij de laatste stukken dessinstof te geven, want deze kleurstelling is nu zo goed als uitverkocht. Als bedankje voor Eline ook zo'n niet te verslijten superpraktische boodschappentas. De tassen nog even afwerken. Drie tassen maak je in verhouding sneller dan één tas. Maar evengoed gaat er wel wat tijd inzitten.

Als het straks klaar is een foto van alle drie de tassen op een rij (en dan zoek de 10 verschillen!)

Julekuler (gebreide kerstballen)

Afgelopen week was ik samen met Eline Pellinkhof op bezoek bij Tirion. En leuk gesprek over een nieuw boek gehad. Maar daarover ongetwijfeld later meer!

Van Marike en Lunia kregen we allebei het boek: Kerstballen breien van Arne en Carlos. Een echt noors boek, leuke styling met o.a. een poppenhuis, veel hout en oude plaatjes. De kerstballen zijn simpel te breien. Ideaal voor als er weer eens een voetbalwedstrijd op tv is. Een voorproefje:

De kerstballen worden opgezet met 4 breinaalden, met de vijfde breinaald brei je. Elk motief wat je gaat inbreien staat op één naald. Dikte van de breinaalden: 3. Nu denk ik natuurlijk al weer verder, hoe zal het zijn als je b.v. Zpaghetti zou gebruiken voor een mega kerstbal? Of hele dikke lontwol?

Een ouderwetse merklap in een nieuw jasje

Eindelijk is het af: een ouderwetse merklap (of letterlap) maar dan in een nieuw jasje. Simpel met rood DMC op een witte achtergrond. Het canvasdoek is 30 x 24 cm en met een rood stiksteekje is het op het doek genaaid. Een uit metaalfolie gestanste Creatable met een rood wit touwtje maakt het af.

En mocht ik hem nu zat worden, dan draai ik hem om!

Voor belangstellenden voor “Mollie makes”: bij boekhandel Waterstone in de Kalverstraat, Amsterdam, is het tijdschrift te koop. Ook via Zinio is het tijdschrift tegen betaling te downloaden.

Men neme een zijden sjaal...

... en een “Mollie makes”. Wat een geweldig en inspirerend tijdschrift. Op één van de laatste dagen van de schoolvakantie zag ik in Utrecht, in een tweedehands winkeltje, bakken vol met sjaals staan. Voor een paar euro nam ik deze mee naar huis en kieperde de sjaals gelijk in de wasmachine. Ik was er toch een beetje vies van. Nu zijn ze fris ruikend en gekreukeld.


En wat ga ik proberen te maken? De tuniek van de rechter pagina. Lijkt mij wel een leuke combinatie met een leren jasje en stoere laarzen. Wordt vervolgd!

Kussen met cirkels

Tot mijn grote verrassing staat het slingertje van papier op het blog van VT-wonen. De VT-wonen waar ik al jaren abonnee van ben, die heel regelmatig wordt ingebladerd als ik eens geen inspiratie heb voor het werk. Die VT wonen die op stapels liggen en zelden worden weggegooid. Wie had dat ooit gedacht...

Eindelijk is het kussen met de cirkels af. Nog een beetje opgeleukt met kralen en borduursels. De achterkant van het kussen sluit met verschillende bandjes. 

De 3 kussens maken de bank een stuk vrolijker. Het geborduurde kussen komt (hoe kan het ook anders) uit Eline's Huis en is geborduurd door mijn moeder en zus Janine. Het Granny kussen is een eigen creatie en kleurt mooi bij de rest.

  

Eén, twee, drie, vier, slingertje van papier

Met een beetje hulp van Femke zijn deze slingers snel gemaakt. Het idee komt uit “Eline's Huis”, het cirkelslingertje van bladzijde 21. Het papier is jammer genoeg niet te stansen met een cirkelpons, maar cirkels uit papier zijn ook snel geknipt. Femke achter de naaimachine en ik nog even wat cirkels geponsd voor een tweede slinger. Wat een teamwork!

A.s. zondag vieren Bart (zoon van 15) en Geja (schoonzus) samen hun verjaardag. Beiden zijn in juli jarig geweest. Leuk om dan eens samen de verjaardagen te vieren. Dus de slingers zijn er om de boel een beetje te versieren. Nu maar hopen op mooi weer! 

Fotografie: Femke Muller

En wat nu met de rest van het papier? Toch eens gaan vouwen?

Echt Hema!

Ik ben fan van de Hema. Hempjes, ossenworst, theedoeken. De sokken van mijn man. Heerlijk dikke hotelhanddoeken. Bijna elke week loop ik wel even door de Hema, alleen al om even te kijken.

Nu hebben ze ook de collectie van “Return to Sender” met onder andere Lokta-papier uit Nepal. Prachtig gekleurd papier, bedrukt met met dekkende witte inkt en goud. Sommige vellen lijken zelfs gebatikt.

Wat zal ik hier nu eens van maken?